Reutemeteut 2010 “t ‘Gů niej van čiges”
Zondagmiddag 7 februari, de dag na de pronkzitting, is het weer zover. De auto versiert met ballonnen en het logo van het thema “t ‘Gů niej van čiges”.
Op naar de Kentering voor de inschrijving van de Reutemeteutrit. We worden ontvangen door muziek van de Jeugdhofkapel. En ook Prins Peer vur de twidde keer staat incognito klaar om aan de rit te beginnen. Jo Piels, dit jaar drager van het Elfde Jčske, zorgde voor het startschot. De rit kon beginnen.
Wij duwde de auto de start over, wat ja “t ‘Gů niej van čiges”! De eerste teut, teineteut reut of toch teut. Wat staat er nu werkelijk; “Europalaan” schrijf je toch met een O en niet met een nul? Het Italiaanse ongeluksgetal? Hoe vangt een nuchtere koe een dronken zandhaas? Leuke rekensom over hoeveel biertjes een ober op zijn blad had staan. Wat is een Duits muziekinstrument? Er waren weer allerlei bekende en soms niet te ontcijferen instinkers bedacht door de uitzetters!
In de pauze bij de Roshoeve moest naast het bekende balletje ook een swaffelspel worden uitgevoerd. Wij als damesequipe vonden dat de heren deelnemers hier toch een meer dan lichte voorsprong hadden; zij hadden onderweg (of waar dan ook) kunnen oefenen!
Na een lekker bakkie koffie weer op pad.
En weer gingen we reut en teut. Wat is een teerling? Hoeveel dronken mannen en vrouwen waren er in de tent? Na klinker of na klinkerweg 1e teut? Na nationale kleuren 1e reut, na een meute (blijkt alleen om een groep honden te gaan) teut. Zonder internet maar wel met wat hulp van broer lief hebben we ons door de rit heen geworsteld. Ook met de nodige onenigheid tussen chauffeur en navigator! Dat is standaard in onze familie.
Na het inleveren van de controlekaart bij de Roshoeve gingen we naar de Kentering om daar onze versierde peer, voorzien van startnummer, in te leveren. Wij kozen ervoor om Prins Peer te versieren en plakte ook ons startnummer op de borst van onze Hoogheid.
In de blauwe zaal van de Kentering was het volop napraten over de rit. Marcel van de Oetelaar vertelde dat zijn zoon in de pauze balletje 98 had getrokken. Dus hij dacht dat hij de overwinning wel kon vergeten, maar als je zo goed bent Marcel en zo weinig fouten maakt, dan maakt dat balletje helemaal niks uit. Proficiat!
Organisatie en Quo Vadis bedankt voor de leuke rit en gezellige middag!
Op naar de 44e jubileumeditie, op 27 februari 2011.
|
