|
|
 |
 |
|
|
Volkslied
En vur iedereen die nie zo tekstvast is, hier unne keer de goeie tekst van ons Volkslied. Het voor het eerst vertolkt door Levensvreugd, revue gezelschap, mondharmonica gezelschap. Gezongen door Jo van Hoof, tekst en muziek geschreven door Toon van Balkum.
Dat is meer dan vijfenvijftig jaar geleden, in 1953. Hij schudde 't zo ut zunne mouw, zei Thea van Balkum. En dè stukske van 'was 't mar woar', is later door de minsen zelf erbij gemakt, wist ze nog te vertellen. Dus hier de juiste tekst:
M'n eigen durpke
Ik kom gu zult 't zelf wel zien, mar uit 'n boere plaots.
Ik ben al dik wijt weg geweest, ik ben mistal buitengaots
Mar waor ik ok ooit kommen zal, of wor ik ooit mag gaon,
M'n durpke zal steeds vurup staon, daor kunde van opaon.
REFREIN:
't is Rosmalen, waor ik van houw.
M'n Eigen Durpke, dè blijf ik trouw,
de minsen zèn daor allemaol precies gelijk (was 't mar waor)
Ze kennen allemaol mekaar èrrem of rijk.
In ons mooi durpke, daor wil ik leven.
M'n eigen durpke dè stao steeds bovenaon.
M'n durpke is de moiste plaots, die ik ooit heb gekend.
Doar is nojt gin onenighèd, de is tur onbekend.
We houwen meer van kermispret, van dansen en van bier.
De feestmuts wordt dan opgezet, dan hebben we plezier.
REFREIN:
't is Rosmalen, waor ik van houw.
M'n Eigen Durpke, dè blijf ik trouw,
de minsen zèn daor allemaol precies gelijk (was 't mar waor)
Ze kennen allemaol mekaar èrrem of rijk.
In ons mooi durpke, daor wil ik leven.
M'n eigen durpke dè stao steeds bovenaon.
Bé ons in 't durp doar wil ik heel m'n leven lang vort zen.
Op Brugge of de Kromme Hoek, de Kattenbosch of 't Ven.
In ons mooie durpke stond m'n wieg toen ik ter wereld kwam.
Ik heb er heel veul goeds gekend, en durum houw ik ervan.
REFREIN:
't is Rosmalen, waor ik van houw.
M'n Eigen Durpke, dè blijf ik trouw,
de minsen zèn daor allemaol precies gelijk (was 't mar waor)
Ze kennen allemaol mekaar èrrem of rijk.
In ons mooi durpke, daor wil ik leven.
M'n eigen durpke dè stao steeds bovenaon.
|
|
|
|
|
 |
 |
|
|
